Reisverslag
webmaster,
7 juni 2010
Ghana
, Accra
30°
Nou daar ben ik dan met mijn laatste blog uit Ghana. Inmiddels in Accra aangekomen maar wil jullie natuurlijk wel mijn laatste Navrongo belevenissen meegeven. Allereest de maandag nacht dus de dag van de vorige blog. Begon het zachtjes te regen. Dus ik besloot om in mijn kamer te gaan slapen. En zoals gebruikelijk gebruik ik dan niet het bed maar leg mijn matras op een gunstigere plek in mijn kamer vanwege frisse lucht. Ik lekker in slaap gevallen. Word ik midden in de nacht waker. Het is op dat moment aan het stort regen. Dus ik nieuwsgierig als ik ben mijn zaklamp aan om te kijken hoe de stortregen er uit ziet. Maar op dat moment schrik ik mij rot want wat blijkt er staat een laag van 2 tot 3 centimeter water in mijn kamer. Ik dus gauw al mijn spullen op de tafel leggen en mijn matras op mijn bed. Gelukkig hebben de meest belangrijke spullen het wel over leeft. Na onderzoek de volgende ochtend bleek dat het dak geen probleem was maar het water stroom onder mijn deur door naar binnen omdat de afvoer van het water verstopt was en mijn kamer op het laagste punt is liep het water mijn kamer in. Haha weer een echte Ghana ervaring. Verder zijn ze op school mede dankzij de steun van de kerk begonnen met het bouwen van een keuken voor het schoolvoedings programma. Waardoor het lesgeven er niet makkelijker op word vanwege de afgeleide concentratie. En de directeur die binnen komt die dingen met mij wil gaan kopen. Verder heb ik afgelopen vrijdag afscheid genomen van de kinderen. Ik had frisdrank en heel veel koekjes en snoepjes meegenomen waar ze heel blij mee waren. Alleen begrepen ze niet helemaal waarvoor want ze begonnen spontaan happy birthday to you te zingen. Achja je kan het ze niet kwalijk nemen. Verder hebben de ouders van de kinderen mij een traditioneel afrikaans gewaad cadeau gedaan, echt gaaf. En heb ik op mijn kosten na sluitingstijd met de leerkrachten wat gedronken. Daarna was zaterdag de dag van het groote feest van de begrafenis. Nou het begon eigenlijk al vrijdag avond met bidden voor mijn overleden oma en haar familie onder leiding van een ouderling van haar kerk. Daarna gingen we zaterdag ochtend naar het huis van mijn oma om daar vervolgens na wat wachten met auto's naar de kerk te gaan. De stoet begon met een pickup met de kist, waarna een pickup met drums en fluiten volgende en daarna de stoet. Wij hadden natuurlijk geen auto maar gelukkig wel de mogelijkheid om in de laadbak van een pickup te springen om zo naar de kerk te gaan. Een week voor de begrafenis had ik samen met mijn broer en zussen de speciale kleinkinderen begrafenis stof gekocht waardoor de meeste klein kinderen in de zelfde kleren om de begrafenis waren (stoer he). In de kerk een mooie kerkdienst met de blijde boodschap dat het leven een begin is van een lange reis die nooit eindigd maar een beter vervolg in de hemel krijgt. Verder nog wat indruk wekkende speache van familie waarna we weer met de hele stoet naar haar huis gingen. In haar huis was op de binnen plaats al een gat gegraven waar na het bidden de kist naar beneden werd laten zakken om het vervolgens met hout en cement dicht te maken. De bedoeling is dat het binnenkort geverfd word om het er mooi uit te laten zien. Hierna begon eigenlijk "het feest" Veel zang groepen, lokale dansen en vooral veel drinken. Het is hier de gewoonte dat je geen kosten bespaard op een begrafenis dus er was heel veel drinken, frisdrank, bier, pito, en sterke drank waren allemaal van de partij. Het is trouwens niet allemaal ingekocht want het is gebruikelijk dat elke familie die komt wat drinken cadeau doet aan de familie als support. Is mooi geregeld. Verder kwam ik niks te kort want ik heb 3 keer te eten gekregen. Dus al met al een slopende dag maar een hele mooie belevenis. Ik denk dat ik er om 9 uur was en uiteindelijk rond 22 uur weer naar huis terug ging. Dit was wel zo'n beetje de begrafenis dat houd in dat ik nu op de zondag aangekomen ben. Zondag ben ik naar de kerk geweest waar ik tot mijn verbazing naar voren werd geroepen om gedag te zeggen. En wat me al helemaal verbaasde was dat ze een cadeau voor mij hadden je raad het al alweer een ghanees gewaad de mensen zijn hier zo trots op hun lokale kleding dat ze je dat willen meegeven. Dus eenmaal terug in Nederland zul je me alleen nog maar in Ghanese kleding zien lopen haha. Na de kerk in het huis afscheid genomen wat heel lastig was maar wel van beide kanten aangaf hoeveel we om elkaar geven. Na wat kleine cadeautjes over en weer ben ik naar bolga gegaan om een bus naar Accra te nemen. Waar ik vannochtend om 6.15 uur aangekomen ben. Nou dat was dan mijn laatste blog vanuit Ghana zeg ik met een brok in mijn keel want het valt/viel me allemaal niet makkelijk maar ik kijk er toch ook wel een beetje naar uit om jullie allemaal weer te ontmoeten (vooral nu ik in Accra ben en niet meer in Navrongo bij mijn ghanese familie)
Kus Jorne
Reageren op bovenstaand reisverslag
Reacties op bovenstaand reisverslag
7 juni 2010
Ik heb genoten van je verhalen, Jorne. Ik zal ze zeker gaan missen! Als mijn kinderen nog eens 'op avontuur' willen laat ik ze eerst jou bellen!
7 juni 2010
lieve jorne,
wat een indrukwekkend verhaal weer... je heb veel meegemaakt daar en het lijkt me inderdaad erg moeilijk om daar afscheid van te nemen.
als je zo eenmaal terug bent in nederland zal het wel weer even wennen zijn voor je.
ik wil je een veilige terugreis wensen en hoop je gauw weer eens te zien! ben benieuwd naar al je ervaringen daar.
als je trouwens nog werk zoekt, bij de klimboom is genoeg vast werk te krijgen 
doe voorzichtig en tot snel!
kus marijke
7 juni 2010
Lieve Jorne,
bedankt voor je lieve reactie! Ik heb net zo genoten van jouw verhalen!
Zo heb ik toch een klein beetje van Ghana kunnen ervaren.. al blijft het wel lastig er echt een voorstelling van te kunnen maken. Dat moet je gewoon echt beleefd hebben.
Ik kijk ernaar uit dat wij onze ervaringen kunnen uitwisselen en kunnen delen.
Goede terugreis en heel veel succes met wennen in Nederland!
Kuss,
Rosanne
7 juni 2010
Hoi Jorne,
Groots wat je allemaal hebt gedaan en meegemaakt. In je eentje en zo'n lange tijd. Echt bijzonder. Straks weer welkom in Vinkeveen, maar eerst nog een goede terugreis toegewenst. Groet van Gert en Bertie.
7 juni 2010
een hele goede terugreis gewenst fijn dat je weer naar huis komt naar de jouwen.
maar de verhalen op maandag zullen we wel gaan missen wat hield je ons op de hoogte van je belevenissen heerlijk gewoon om je zo op afstand te volgen.
groeten van Jan, Margo en Mariska
7 juni 2010
Lieve zoon,
Mensen van wie je houdt achterlaten, dat valt gewoon niet mee. Een stukje van je hart zal achterblijven en dat blijf je voelen, net zo goed als een stuk van Ghana en je Ghanese ouders, familie en vrienden met je mee zal gaan naar Nederland en jouw hart zal blijven vullen.
Het zal wennen zijn om geen Wepia meer te zijn maar lieve Jorne; we kijken naar je uit! Nu je eenmaal weer in Accra bent kan ik bijna niet wachten tot je thuiskomt.
Liefs en nog even sterkte deze laatste dagen,
dikke kus mama
7 juni 2010
Lieve Jorne,
Ook wij nemen nu afscheid van je Ghanese familie en schooltje.
Het zal erg wennen zijn de maandag door te komen zonder jouw verhaal maar het zal ook heerlijk zijn om jou weer eens stevig te omhelzen en te genieten van je aanwezigheid.
Want ook wij in Woerden hebben je gemist Jorne.
Goede terugreis toegewenst en heel veel liefs van Arie en Corine
(je weet wel Rhana uit Ghana!)
8 juni 2010
Had ik bij Rosanne al kippenvel nu van een kalkoen! Indrukwekkend! Dank je wel voor het delen daar ben ik zeker rijker en nog dankbaarder van geworden. Welcome back in the Netherlands.
8 juni 2010
Ja, zo'n brok in je keel, een steen op je hart en tranen die zo kunnen komen. Liefde kan ook pijn doen, maar het zou raar zijn als het je niets deed. Fijn dat wij je als Jorne en als Wepia terugkrijgen. Ik hoop je in het dorp in je gewaad tegen te komen!
Goede reis terug en tot gauw.
8 juni 2010
Lieve zoon, ik zie naar je uit!
Kus.
8 juni 2010
Hoi Jorne,
Ik ga je blogs echt missen. Misschien dat je door kunt gaan met blogs over het Nederlands onderwijs? Moet minstens even veel stof opleveren
)
10 juni 2010
Jorne, wat een bijzonder laatste verhaal! Mooie herinneringen om te bawaren in het diepst van je hart.Mensen waarvan je houd gaan nooit meer uit je hart. welkom terug in Nederland en ik hoop dat je ook hier weer kunt genieten van iedereen die je lief is!
lieve groet Corrie Versluis
20 juni 2010
Ja lieverd wel een heel ate reactie op je laatste blog, maar toch...wil ik je even zeggen dat ik enorm van al je blogs gemoten heb en dat ik heel dankbaar ben ,dat ik je al weer in levende lijve heb mogen knuffelen.Heeeel veel sterkte met je aanpassingen in Vinkeveen.Maar ook daar ondervind je weer veel liefde ,dat is zeker!! Een laatste dikke knuffel op papier, heer;ijk dat ik het nu weer echt kan doen!!en nogmaals heel veel dank dat we op deze manier met je mochten mee beleven. Oma Marijke, sieheel erg trots op haar grote kleinzoon is!!
Menu
Profiel
Huidige locatie:
Ghana,
Accra


